Publika ga najviše pamti po ulogama u kultnim domaćim ostvarenjima Ko to tamo peva i Maratonci trče počasni krug.
Upravo u tim filmovima Milinković je izgovorio replike koje su kasnije postale legendarne i često citirane među ljubiteljima domaće kinematografije. Posebno se izdvaja scena u kojoj uz karakterističan izraz i energiju izgovara: „Ne diraj me, zvaću decu! Decooooo!“ kao i druga varijanta replike koja je postala prepoznatljiva: „Bušiiii, preko oranja mi nećeš gaziti. Zvaću decu!“
Iako je imao tek nekoliko scena, njegov nastup ostavio je snažan utisak, a publika ga je brzo zapamtila kao autentičnog i upečatljivog epizodnog glumca.
Rođen 1909. godine, Milinković je potekao iz običnog života i radio kao limar u selu Grabovcu. Upravo iz tog skromnog okruženja došao je do filmskog seta, što njegovu priču čini još zanimljivijom.
Njegov talenat otkriven je sasvim slučajno tokom audicije za televizijski film, a reditelj Slobodan Šijan kasnije je isticao da je Milinković bio izuzetno inteligentan i harizmatičan, uz specifičan izgled koji je opisao kao „kromanjonsku facu“. Ta kombinacija, kako je objašnjeno, doprinela je njegovoj upečatljivosti na ekranu i komičnom efektu koji je ostavljao na publiku.
Tokom svoje karijere pojavio se u nekoliko filmskih ostvarenja, uključujući i druge projekte tog perioda, gde je nastavljao da gradi prepoznatljivost kroz male, ali efektne uloge. Upravo zahvaljujući takvim nastupima postao je primer kako i sporedni likovi mogu ostaviti dubok trag u filmskoj umetnosti.
Privatno, Stanojlo Milinković bio je porodičan čovek, otac petoro dece i deda trinaestoro unučadi. Živeo je dug život i preminuo 2000. godine u 91. godini.
Iako nije imao velike glavne uloge, njegova scena i replike i danas se citiraju, a ljubitelji domaćeg filma ga se sećaju kao glumca koji je u samo nekoliko trenutaka uspeo da postane deo filmske istorije.
