Stupnikov je služio kao oficir veze u 36. motorizovanoj streljačkoj brigadi ruske vojske, raspoređenoj na frontu kod Ugljedara. Zahvaljujući svojoj funkciji imao je pristup poverljivim informacijama o kretanju trupa, borbenim planovima, radio-frekvencijama i snimcima izviđačkih bespilotnih letelica.
Prema pisanju američkog lista, Stupnikov je vremenom postao nezadovoljan korupcijom i brutalnošću unutar ruske vojske, kao i vojnom operacijom u Ukrajini. U februaru 2024. godine njegova majka Tatjana Jancen pomogla mu je da uspostavi kontakt sa ukrajinskom obaveštajnom službom.
Pristao je da sarađuje, ali je postavio jedan uslov – da za informacije koje dostavlja ne dobija nikakav novac.
Ruske oficire okupili na jednom mestu, a onda su pale rakete
Već tokom februara 2024. godine Stupnikov je ukrajinskoj strani dostavio koordinate lokacije kod Ugljedara na kojoj se okupilo između 120 i 150 ruskih vojnika i oficira, uključujući pripadnike komandnog kadra brigade.
Prema navodima Volstrit žurnala, poručnik je neposredno pre napada fotografisao okupljene vojnike i potvrdio njihov broj, a zatim se pod izgovorom stomačnih problema udaljio sa položaja kako bi izbegao udar.
Ubrzo su ukrajinske rakete pogodile mesto okupljanja.
Prema podacima koje je Stupnikov dostavio ukrajinskoj strani, u napadu je poginulo 68 ruskih vojnika, dok je još 60 ranjeno. Među poginulima bilo je deset oficira, uključujući komandanta 36. motorizovane streljačke brigade, pukovnika Huseina Musajeva.
Stupnikov je nakon napada nastavio da obavlja dužnosti u ruskoj vojsci, istovremeno dostavljajući informacije ukrajinskoj strani.
Njegova saradnja sa Kijevom nije se završila na jednom raketnom udaru. Mesecima je prosleđivao položaje ruskih jedinica, planove operacija, podatke o kretanju vojnika i komandnog kadra, kao i radio-frekvencije koje su koristile ruske snage.
U maju 2024. godine dostavio je koordinate zgrade u kojoj su se nalazile dve ruske jurišne jedinice. U napadu koji je usledio, prema navodima američkog lista, poginulo je još 20 vojnika, među kojima i jedan kapetan.
Pored odavanja poverljivih podataka, Stupnikov je sprovodio i sabotaže unutar sopstvene jedinice. Onesposobljavao je nadzorne kamere i opremu za upravljanje bespilotnim letelicama, dok je ukrajinskoj strani omogućavao pristup snimcima ruskih izviđačkih sistema.
Pobegao preko miniranog područja, ukrajinski dron ga navodio do položaja
Kako su se napadi nastavljali, rusko komandovanje počelo je da sumnja da neko iz njihovih redova dostavlja informacije neprijatelju.
Stupnikov je u julu 2024. godine odlučio da napusti ruske položaje. Tokom noći 6. jula prešao je liniju fronta, krećući se kroz minirano područje prema unapred dogovorenoj ruti koju su pripremile ukrajinske snage.
Prilikom bekstva navodio ga je ukrajinski dron, koji mu je pomogao da stigne do položaja pod kontrolom Kijeva.
Nakon prelaska predao je ukrajinskoj strani mobilni telefon sa pristupnim šiframa, zahvaljujući kojima su ukrajinski operativci još mesecima mogli da prate snimke sa ruskih nadzornih kamera i bespilotnih letelica.
Stupnikov se potom pridružio Ruskom dobrovoljačkom korpusu, formaciji sastavljenoj od ruskih državljana koja se bori na strani Ukrajine protiv ruskih snaga.
Prema pisanju Volstrit žurnala, obaveštajni podaci koje je dostavljao omogućili su niz ukrajinskih udara u kojima je ukupno poginulo više od 300 ruskih vojnika. Američki list taj broj zasniva na podacima ukrajinskih operativaca, snimcima i ruskim izveštajima.
Njegova saradnja sa ukrajinskom stranom postala je javno poznata tek u septembru 2025. godine, kada je objavljen intervju sa bivšim ruskim oficirom. Ruske vlasti potom su ga stavile na poternicu.
