Danas se navršavaju pune 34 godine od jednog od najmonstruoznijih zločina nad srpskim civilima u proteklom ratu. Na današnji dan, 25. maja 1992. godine, započelo je potpuno uništenje Bradine kod Konjica, nekada najvećeg srpskog mesta između Sarajeva i Mostara, koje je preko noći postalo masovna grobnica.
Krvavi pir združenih snaga
Bradina je pre rata bila etnički čisto srpsko selo, dom za oko 700 duša. Kobnog 25. maja, združene muslimansko-hrvatske snage, brojčano nadmoćne sa oko 3.000 naoružanih pripadnika „Zelenih beretki“, „Patriotske lige“, HOS-a i HVO-a, započele su opšti napad.
Nemoćni civili ubijani su na kućnom pragu, a selom se prolamao jauk žena pred čijim očima su im ubijana deca, muževi i ostali članovi uže i šire familije. U tom prvom naletu svirepo je ubijeno najmanje 38 Srba, dok je u naredna dva dana broj žrtava porastao na 48. One koji nisu ubijeni odmah, čekao je još gori pakao – više stotina meštana odvedeno je u zloglasne logore Čelebići i Musala, gde su mesecima mučeni na načine koje ljudski um teško može da pojmi.
Crkva u plamenu i masovna grobnica kod hrama
Dok je selo pljačkano i paljeno, krvnici nisu poštedeli ni svetinju. Hram Vaznesenja Gospodnjeg je spaljen i razoren, a u porti crkve iskopana je masovna grobnica. Lokalnim Romima je plaćeno da dovuku tela ubijenih Srba i pobacaju ih u jamu. Tek 1998. godine, kosti stradalnika su ekshumirane i prenete na gradsko groblje u Trebinju, kako bi konačno pronašle mir.
Misteriozne smrti optuženih
Iako postoje jasni dokazi, ratni dnevnici i svedočenja, pravda za Bradinu je ostala nemoguća misija. Tužilaštvo BiH je godinama opstruisalo istrage, a kada je proces konačno pokrenut protiv nalogodavaca – Jasmina Guske, Enesa Tucakovića i Miralema Macića – dogodilo se nešto nezapamćeno. Sva trojica optuženih umrla su u samo nekoliko dana januara 2012. godine, neposredno pre nego što su pred sudom mogli da progovore o naredbama koje su dobijali iz samog vrha tadašnjeg rukovodstva u Sarajevu.
Podignuta džamija koja slavi „oslobođenje od četnika“
Na imanju Bogdana Kureša, koji je ubijen na svom pragu, danas stoji džamija sa tablom koja slavi „oslobođenje od četnika“, iako u Bradini 1992. godine nije bilo nijedne srpske jedinice, već samo meštani koji su branili svoje živote. Najmlađa žrtva masakra u Bradini bio je Njegoš Koprivica, koji je imao samo 14 godina, a najstariji Milan Kuljanin, koji je imao 91 godinu kada su ga ubili.
