Prema dostupnim podacima, u Berlinu trenutno postoji oko deset grobljanskih kafića, koji su smešteni u mirnim, zelenim delovima grada, piše Gardijan.
Iako su prvobitno izazvali zabrinutost zbog mogućeg narušavanja dostojanstva mesta, većina građana ih danas prihvata kao deo lokalne zajednice.
Jedan od najpoznatijih kafića, „Lizbet“, nalazi se u nekadašnjoj parohijskoj sali u berlinskom kvartu Mite. Njegova vlasnica, Kjara de Martin Topranin rekla je da su gosti „posebno empatični i smireniji nego u uobičajenim gradskim kafićima“. Kafić posluje uz poštovanje prema ožalošćenima i zabranjuje bučne proslave i venčanja.
Prvi kafić na groblju u Nemačkoj, „Finovo“, otvoren je 2006. godine u okrugu Šeneberg. Pokrenuo ga je dugogodišnji aktivista u borbi protiv HIV-a, Bernd Bosman, koji je želeo da, kako je naveo, „napravi prijatno mesto za žive u prostoru namenjenom mrtvima“.
U međuvremenu, model se proširio i na druge delove grada. U okrugu Nojkeln, kafić „Gram 21“ uređen je u bivšoj kapeli, dok se u Vedingu nalazi „Mars“, smešten u napuštenom krematorijumu.
Stručnjaci navode da ovakvi projekti doprinose očuvanju zapuštenih grobaljskih prostora i nude ekonomsku održivost u vreme smanjenog broja tradicionalnih sahrana.
Prema rečima posetilaca, grobljanski kafići nude „jedinstven spoj mira, prirode i refleksije“.
Fenomen grobljanskih kafića, koji je potekao iz Berlina, sada izaziva interesovanje i u drugim nemačkim gradovima, gde se razmatraju slične inicijative. (Tanjug)
