Navršile su se tačno četiri godine od ubistva Nemanje Savića (27), koji je 15. oktobra 2022. godine nastradao u oružanom obračunu u beogradskom naselju Krnjača. Zločin koji je uznemirio stanovnike ovog dela prestonice dobio je pravosnažni sudski epilog, pošto je Vladimir Andrijanović osuđen na jedinstvenu kaznu od osam godina zatvora zbog ubistva i nedozvoljenog nošenja oružja.
Apelacioni sud u Beogradu potvrdio je ovu kaznu 21. oktobra 2025. godine, odbivši žalbe Višeg javnog tužilaštva i branilaca osuđenog kao neosnovane.
Prema pravosnažnoj presudi, Andrijanović je kobnog dana crnim automobilom stigao do raskrsnice na kojoj se prethodno zaustavio beli automobil kojim je upravljao Savić. Sa ubijenim mladićem nalazio se i njegov prijatelj Luka Karajović.
Sva trojica izašla su iz vozila, nakon čega je između Andrijanovića i Savića izbila verbalna rasprava koja je prerasla u razmenu vatre.
Sud je utvrdio da je Andrijanović iz pištolja marke „bereta“, koji je neovlašćeno nosio, ispalio više metaka u pravcu Savića i naneo mu teške povrede opasne po život. Istovremeno je i Savić pucao iz pištolja marke „zastava“, ali nijedan njegov metak nije pogodio protivnika.
Teško ranjeni mladić srušio se na kolovoz i preminuo na mestu događaja, dok se Andrijanović peške udaljio sa oružjem iz kojeg je pucao.
Tokom sudskog postupka otkriveno je da odnosi dvojice muškaraca nisu bili dobri ni pre kobnog dana.
Andrijanović je u svojoj odbrani tvrdio da je raniji sukob počeo zbog problema između njegovog oca i Savića, povezanih sa korišćenjem prostora u njihovom vlasništvu.
Prema njegovim navodima, porodica je bila izložena pretnjama, a zapaljeni su im automobil i magacin. Za te događaje optuživao je Savića, ali njegove tvrdnje o odgovornosti ubijenog mladića nisu predstavljale dokazanu činjenicu.
Iako su se porodice, prema iskazima iznetim tokom suđenja, naknadno sastale kako bi pokušale da izglade odnose, napetosti nisu prestale.
Andrijanović je prilikom prvog saslušanja u Višem javnom tužilaštvu u Beogradu izjavio da se ne seća da je pucao, niti zbog čega je to učinio.
Međutim, tokom suđenja izneo je detaljniju odbranu, tvrdeći da je bio ugrožen i da je oružje upotrebio kako bi zaštitio sopstveni život.
Njegovu verziju događaja osporio je Luka Karajović, koji je kobnog dana bio sa Savićem. Karajović je u sudnici tvrdio da je video kako Andrijanović puca u njegovog prijatelja i da je nakon pucnjave pokušao da mu pomogne.
Sud je tokom dokaznog postupka razmatrao iskaze svedoka, materijalne dokaze, nalaze veštaka i snimke nadzornih kamera.
Prilikom odmeravanja kazne cenjene su i okolnosti pod kojima je došlo do ubistva. Psihijatrijskim veštačenjem utvrđeno je da su Andrijanovićeve sposobnosti da shvati značaj svog dela i upravlja postupcima bile bitno smanjene usled intenzivnog straha.
Kako je navedeno u obrazloženju pravosnažne presude, o kojoj je „Alo!“ izvestio, kao otežavajuća okolnost uzeta je njegova ranija osuđivanost, dok je sud među olakšavajućim okolnostima cenio to što ranije nije bio osuđivan za istovrsna krivična dela, njegove porodične prilike, izraženo kajanje i izvinjenje porodici ubijenog.
Sud je ocenio i da je Savić svojim postupcima znatno doprineo nastanku kritične situacije.
Porodica ubijenog mladića upućena je da zahtev za naknadu štete ostvari u parničnom postupku.
