Uzrok nastanka
Naglo nastala dispneja ukazuje na plućni embolizam, bronhijalnu astmu, spontani pneumotoraks, inhalaciju stranog tela ili edem pluća. Postupniji početak odgovara dispneji u emfizemu pluća, pleuralnom izlivu, plućnoj fibrozi, karcinomima pluća i insuficijenciji srca. I blaža dispneja može se naglo ispoljiti kad postoje dodatni činioci-fizički zamor ili pridružena bolest.
Klinička slika
Dispneja predstavlja simptom i treba ga razlikovati od vidljivog napornog rada disajne muskulature, s kojim može ali i ne mora da bude povezan. Bolesnici je različito opisuju: kao teško disanje, stezanje u grudima, nedostatak vazduha i prepunjenost pluća. Kod naglog nastanka bolesnici osete i minimalne promene, dok hronični bolesnici mogu da se subjektivno osećaju relativno dobro i kad je vidljiv napor disajnih mišića. Kod manjih poremećajha ventilacije pluća, a kad su restrikcijske bolesti pluća u pitanju i kod težih poremećaja, nastaje uglavnom u toku fizičkog napora, dok se u bronhoopstrukcijskim bolestima i odmaklim restrikcijskim bolestima oseća i u miru.
Dijagnoza
Osnovno oboljenje se postavlja na osnovu anamneze, objektivnog pregleda, pregleda sputuma, rendgenografije grudnog koša, CT-a (kompjuterizovana tomografija), NMR-a (nuklearna magnetna rezonanca), isipitivanja plućne funkcije, scintigrafije pluća i dr.
Lečenje
Leči se osnovno oboljenje koje je uzrokovalo dispneju.
