Dok većina cveća završava svoju sezonu s dolaskom jeseni, nerina (lat. Nerine bowdenii) tek tada počinje da blista.
Njeni nežni, vijugavi cvetovi u jarkim nijansama ružičaste, crvene i bele boje unose život u baštu kada lišće već počinje da opada.
Zbog svoje neobične lepote i kasnog cvetanja, nerina je poznata i kao „jesenja zvezda“ ili „lirski cvet“.
Poreklo i izgled
Nerina potiče iz Južne Afrike, gde prirodno raste u toplijim krajevima. Najpoznatija vrsta, „nerine bowdenii“, stvara čvrste stabljike koje nose skupine elegantnih, talasastih cvetova koji podsećaju na ljiljane. Cvetovi se pojavljuju iznad golog stabla – jer biljka cveta pre nego što razvije lišće, što joj daje vrlo dekorativan izgled.
Kako se gaji nerina?
Nerina se sadi iz lukovica, najbolje u proleće, na sunčano i zaklonjeno mesto. Važno je da tlo bude dobro drenirano, jer ne podnosi previše vlage. Idealna je za toplije klime, a u hladnijim predelima preporučuje se sadnja u saksije koje se mogu uneti unutra tokom zime.
Kada se posadi, nerina ne traži previše nege, samo redovno zalivanje dok ne procveta. Posle cvetanja, lišće ostaje zeleno još neko vreme i tada se biljka „hrani“ za sledeću sezonu.
Cvet koji traje i u vazi
Nerine nisu samo lepe u bašti, često se koriste i kao rezano cveće. Njihovi nežni, ali dugotrajni cvetovi mogu trajati u vazi i do dve nedelje, unoseći eleganciju u svaki enterijer, piše Informer.
