Ostao je upamćen kao hrabar i častan borac na sarajevsko-romanijskom ratištu, gde je, tokom ratnih godina, učestvovao u odbrani srpskog naroda i srpskih položaja.
Slavko Aleksić rođen je 1956. godine u Bogdašićima. Veći deo života proveo je u Sarajevu, gde je radio i studirao pravo. Bio je jedan od obnovitelja četničkog pokreta u Sarajevu 1990. godine.
Nakon ubistva starog svata ispred Stare crkve na Baščaršiji, 1. marta 1992. godine, postaje komandant Novosarajevskog četničkog odreda, sa sedištem na Grbavici.
Istakao se u borbama za odbranu Grbavice, gde je tri puta ranjavan. Sa Novosarajevskim četničkim odredom držao je srpske položaje na Jevrejskom groblju, na jednoj od najtežih linija razgraničenja Srpsko Sarajevo – Sarajevo, gde su vođene najžešće borbe između Vojske Republike Srpske i takozvane Armije BiH.
Komandovao je i odredom ruskih dobrovoljaca u Srpskom Sarajevu. Nakon NATO bombardovanja Republike Srpske 1995. godine i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, u martu 1996. godine predvodio je izlazak srpske vojske i srpskog stanovništva iz Grbavice, kao i iznošenje krsta na Vraca i Miljeviće.
Smrću Slavka Aleksića, srpski narod izgubio je jednog od simbola ratnog otpora i čoveka koji je, po svedočenjima saboraca, ostao dosledan svojim uverenjima do kraja života.
PROČITAJTE KLIKOM OVDE NAJVAŽNIJE AKTUELNE VESTI
