Pre nego što je počela izgradnja Beograda na vodi, prostor Savskog amfiteatra bio je zapušten i godinama prepušten propadanju.
Na mestu gde se danas nalaze moderni soliteri, parkovi i uređene šetnice, nekada su dominirali industrijski koloseci, napušteni magacini, neuređen kej i gomila dotrajalih brodova. Taj deo grada bio je praktično odsečen od ostatka prestonice i predstavljao je jednu od najvećih urbanističkih slabosti Beograda.
Problem zapuštenog priobalja nije bio nov – vukao se decenijama, još od početka dvadesetog veka, kada je ovaj prostor postepeno gubio značaj i pretvarao se u zonu bez jasne namene. Vremenom je to postala prava kočnica razvoja grada.
Danas je slika potpuno drugačija.
Na mestu nekadašnjih vagona, rampi, improvizovanih parkinga i nelegalnih objekata, sada se prostiru uređene zelene površine, moderne stambene i poslovne zgrade, kao i poznata Sava promenada koja je postala jedno od najposećenijih mesta u gradu.
Poseban simbol transformacije je i Ložionica, nekada zapušten industrijski objekat, koji je obnovljen i pretvoren u prostor namenjen kreativnim industrijama i novim idejama.
Istovremeno, istorijske zgrade poput stare železničke stanice, hotela Bristol i Beogradske zadruge dobile su novi sjaj i vraćene su u život.
Planovi za dalji razvoj uključuju i uređenje starog železničkog mosta, obnovu stare zgrade pošte u izvornom obliku, kao i izgradnju Muzeja Nikole Tesle, čime će ovaj deo grada dobiti dodatni kulturni značaj.
Transformacija Savskog amfiteatra smatra se jednom od najvećih urbanističkih promena u novijoj istoriji Beograda.
