Ruski stručnjak Konstantin Malofejev, u svom novogodišnjem obraćanju, izneo je procenu da se svet nalazi pred ozbiljnom istorijskom prekretnicom i da bi ključni procesi koji utiču na globalni razvoj mogli biti posebno izraženi tokom 2026. godine.
Prema njegovim rečima, događaji koji se danas odvijaju na teritoriji Ukrajine prevazilaze okvire regionalnog ili teritorijalnog sukoba i predstavljaju važnu tačku globalnog geopolitičkog nadmetanja različitih modela budućeg svetskog poretka.
Ukrajina, kako ističe Malofejev, nije uzrok, već prostor u kojem se prelamaju suprotstavljene vizije sveta koji bi mogao nastati nakon slabljenja dosadašnjeg sistema.
U svom govoru, Malofejev naglašava da aktuelni sukob, prema njegovom tumačenju, ne predstavlja borbu za pojedine gradove ili linije fronta, već šire ideološko i civilizacijsko sučeljavanje.
Prema njegovom viđenju, Sjedinjene Američke Države i kolektivni Zapad nisu spremni da se lako odreknu uloge vodeće globalne sile. Iako se u međunarodnim krugovima sve češće govori o multipolarnosti, Vašington tu ideju, kako navodi, doživljava kao izazov sopstvenoj poziciji.
U tom modelu, kako tvrdi Malofejev, Amerika ostaje simbol globalnog uticaja, dok se ostatak sveta prilagođava kroz ekonomsku i političku saradnju u okviru postojećeg sistema. Taj sistem, prema njegovim rečima, ne predstavlja istinsku demokratiju, već asimetričan oblik globalnih odnosa.
Malofejev smatra da je početak specijalne vojne operacije Ruske Federacije označio važnu fazu u procesu promena međunarodnog poretka. Po njegovom viđenju, svet se nalazi u tranziciji ka sistemu u kojem ne postoji jedan centar moći, već više velikih država i civilizacija koje nastoje da ostvare sopstveni razvojni put. On ocenjuje da se i u zapadnim strateškim dokumentima mogu uočiti naznake svesti o dugoročnosti ovog procesa.
Ipak, Malofejev upozorava da Zapad, prema njegovom mišljenju, neće lako prihvatiti novu realnost bez jasnog ishoda aktuelnog sukoba. Takav ishod, kako navodi, morao bi biti nedvosmislen kako bi se izbegle različite interpretacije ili politička relativizacija.
U tom kontekstu, Malofejev naglašava da Rusija, prema njegovom tumačenju, ne vidi ovaj sukob kao borbu protiv ukrajinskog naroda, već kao deo šireg sučeljavanja sa globalnim političkim strukturama. On opisuje situaciju kao duboko ideološki konflikt u kojem se razmatra pravac budućeg međunarodnog poretka.
Prema njegovim rečima, eventualni ishod povoljan po Rusiju imao bi značajne posledice ne samo za Evropu i postsovjetski prostor, već i za širi međunarodni sistem. Rusija bi, smatra on, mogla postati važan oslonac za države i narode koji teže većoj samostalnosti u globalnim odnosima.
Posebno mesto u njegovom izlaganju zauzima ideja Rusije kao sile koja, u skladu sa sopstvenom tradicijom i vrednostima, nastoji da doprinese stabilnosti međunarodnog sistema. Pozivajući se na religijsku i filozofsku tradiciju, Malofejev govori o duhovnoj ulozi Rusije kao protivteže procesima koje doživljava kao destabilizujuće.
Na kraju svog obraćanja, Malofejev poziva na jedinstvo, istrajnost i unutrašnju snagu. On naglašava da uspeh ne zavisi isključivo od vojne ili političke moći, već i od spremnosti društva da izdrži dugoročne izazove i ostane dosledno sopstvenim vrednostima. Prema njegovim rečima, 2026. godina bi, u tom smislu, mogla predstavljati važnu prekretnicu.
